Not

Bak sen şu işe..
Tarihten kalmış harddiskimden neler çıkmış...

Yıl 2005..
O zaman sevgilim üniversite öğrencisi..
Bende bir alkol firmasına yönetici olarak transfer olmuşum..

İzmir-Bornova'da onun evinde bir yıla yakın süre beraber yaşadık..
İç güveysi gittim yani bir üniversiteli evine..

Aslında bunları anlatmak biraz boş, çünkü konumuz o değil..
Yani çoktan sona ermiş bir ilişki neticede..

Ama işte bizde bir durum vardı ki, bir yıl boyunca sürmüştü..
-notlaşmak..

evet evet,
eve önce gelen mutlaka bir yerlere bazı notlar bırakırdı..
bunu çok seviyorduk..

Hatta bir gün çok abartıp hayli fazla not bırakmıştı ve onları teker teker fotoğraflamışım..
evet onları buldum..

Artık hiç bir önemi olmayabilir ama,
Bu işte,
Benim hayatımın kadınıyla her zaman yaşayacağım şey olacak..
Çünkü bunu seviyorum..
Çünkü bunu, çok seviyorum..

Elbette her insanın sevgilileriyle önemli anları, hediyeleri olmuştur ama,
Bunun tadı hep bir başka..

Ve şimdi elimde kalem,
Kalp şeklinde post-it'ler aldım..
Bekliyorum, üzerine "seni seviyorum" yazacağım kadını..
Ve tabiki, bu yazıyı hakedecek kadını...

-Aramanı seviyorum-

-özledim-

-aşığım-

-dokunmanı özledim-

-seni seviyorum-

-seni seviyorum-

-evimize hoşgeldin sevgilim-