Şimdi yaz...

şimdi yaz.. dedin ama,
yazmak sevişmek gibidir bilirsin, ve
sevişmek için sevişilmiyor, yazmak için yazılmıyordu kör ve alkollü gecelerin
o tuhaf ve,
huzur veren karanlığında..
bak sevişmeye hazırlanır gibi hazırlandım yazmaya..
yazıyorum işte, kalemim, klavyem şehvetli ve kelimelerim şimdi senin göğüs uçlarında..

şimdi yaz.. dedin ama,
havalara aldanma buralarda veya oralarda..
yaz gibi gözükse de, daha bahara doymadık, yaz'a halen ulaşamadık.
hem ne demiştik?
baharda çiçek olan meyvaydı ya yaz'a..
işte şimdi meyva değil, çiçek olma zamanıdır hayata..

artık yaz.. dedin ya,
yazıyorum bak inadına..
sanma ki suskunluğumun ardında bir sitem var.
benimki sadece ve sadece huzuru aramanın telaşıydı.
kirli insanları uzaktan seyretmenin heyecanıydı..
sustum, telaşlandım, heyecanlandım..
seviştim belki ama,
evet yazamadım bu arada..

aslında bende özledim, o günde ikişer kez yazdığım günleri..

şimdi yaz, artık yaz, yaz..
dedin ya.

yazdım işte..

zaten bilirsin ki, sevişmek gibidir yazmak..
sevişmek gibi yazmayı da,
yazmak gibi sevişmeyide,
çok ama çok özlemişim..

yaz'a varamadık sen "yaz" dediysen de..
ama biliyormusun, şimdi çok daha temizim geçen bahar'a nazaran..
tertemizim..
arındım sinsi pas ve kirlerden..
kendimi, bahar yağmurlarına bıraktım,
tenimi o yağmurlarda yıkadım..

sahi,
şimdi yaz.. dedin ama,

yaz değildi mevsimlerden,
ama ben,
yaz
dım
yine de.